kahangang-hangang maranasan at magsilbing saksi sa mga diyos at diyosa ng isang malaking bangko sa buong mundo na bumababa sa kanilang pedestal upang makisalamuha at alamin kung papaano ang isang SMALL ENTREPRENEUR ay nakapag-isip at nai-ahon ang pamilya (at pamayanan) mula sa kahirapan...
ngunit mas magandang marinig ang mga kwento ng mga nanay (at tatay) sa kung papaano sila nagpupursige sa buhay upang mabigyan ng magandang kinabukasan ang kanilang pamilya (ngunit, nakakalungkot din isipin -- bilang spectator ion (at obserbasyon) na tila ilan sa mga anak ng mga ito ay kind of taking for granted of their parents hardships. nakalungkot isipin...
nung sabado, sabi ng isang tatay na cancer survivor, his only child has been asking him of worth 25,000 pesos for a retreat to baguio... wala lang kalungkot kse tila may kakaibang amoy ang nalanghap ko habang kinukwento ng tatay kung papaanong stratehiya ang gagawin para man lang matugunan ang 25K for the retreat (with all the pride in his eyes)...
hayyy! abuso!!! may isang mag-asawa naman ang nadismaya ng makabuntis ang anak... wala lang... to think ang tanging pangarap ng mga magulang ay makapagtapos ang mga ito para hindi maranasan ang pait ng buhay... hindi ba nila naisip na sila ang tanging dahilan kung kaya't nais ng mga ito ang kumayod na parang kabayo...
kalungkot isipin na sa likuran ng mga pagpupursige ng mga magulang, may mga anak na tipong taking the grandest time of their lives, kahit nakikita nilang hindi basta basta ang ginagawa ng mga ito... un lang!
---
sa mga diyosa at diyos na bankers... katuwa lang makisalamuha sa kanila... hindi sila ung tipong hard to reach or high maintenance... may pagkajologs din... pero ang kaaliw ay ang marinig ang usapang pambansa mula sa bibig nila... kahit na may thwang or coño effect, they really make sense... they may sound kolehiyala and all (it's because they have a 1 hectare mansion in the city and have every right to sound coñotic), pero coolness... ung tipong, aha! eto matinong people... never man silang puro Filipino words pero in them nabubuhay ang pagiging pinoy...
naaalala ko tuloy ang mga FAFIs... (hehe miss ko na kayo)!
--
katuwa ring isipin na after each field experience makakasalimuha mo mga kaibigan... either maglaro ng badminton or makinig ng musika...
ngunit mas magandang marinig ang mga kwento ng mga nanay (at tatay) sa kung papaano sila nagpupursige sa buhay upang mabigyan ng magandang kinabukasan ang kanilang pamilya (ngunit, nakakalungkot din isipin -- bilang spectator ion (at obserbasyon) na tila ilan sa mga anak ng mga ito ay kind of taking for granted of their parents hardships. nakalungkot isipin...
nung sabado, sabi ng isang tatay na cancer survivor, his only child has been asking him of worth 25,000 pesos for a retreat to baguio... wala lang kalungkot kse tila may kakaibang amoy ang nalanghap ko habang kinukwento ng tatay kung papaanong stratehiya ang gagawin para man lang matugunan ang 25K for the retreat (with all the pride in his eyes)...
hayyy! abuso!!! may isang mag-asawa naman ang nadismaya ng makabuntis ang anak... wala lang... to think ang tanging pangarap ng mga magulang ay makapagtapos ang mga ito para hindi maranasan ang pait ng buhay... hindi ba nila naisip na sila ang tanging dahilan kung kaya't nais ng mga ito ang kumayod na parang kabayo...kalungkot isipin na sa likuran ng mga pagpupursige ng mga magulang, may mga anak na tipong taking the grandest time of their lives, kahit nakikita nilang hindi basta basta ang ginagawa ng mga ito... un lang!
---
sa mga diyosa at diyos na bankers... katuwa lang makisalamuha sa kanila... hindi sila ung tipong hard to reach or high maintenance... may pagkajologs din... pero ang kaaliw ay ang marinig ang usapang pambansa mula sa bibig nila... kahit na may thwang or coño effect, they really make sense... they may sound kolehiyala and all (it's because they have a 1 hectare mansion in the city and have every right to sound coñotic), pero coolness... ung tipong, aha! eto matinong people... never man silang puro Filipino words pero in them nabubuhay ang pagiging pinoy...
naaalala ko tuloy ang mga FAFIs... (hehe miss ko na kayo)!--
katuwa ring isipin na after each field experience makakasalimuha mo mga kaibigan... either maglaro ng badminton or makinig ng musika...
| eheadskamasutra.mp... |
Ahem, excuse me, dahrling. I canot enderstand your tagalog. Can you summarize in the queen's english pleaz? I only speak forbes park language, eh. Perhaps i'll let you ride my horse in my mahnsyon soon. Miss you!
ReplyDeleteWAAAH! nigawas na sad imong pagka-tibak.
ReplyDeletelula, you did not remind me of e-heads! i was not able to go.
sadness,
trip
dont be sad... wala gyud koy plan but then one of my cict friends texted me after ko magfield around 6pm na to meet up in ortigas daw then go to e-heads... ung 2nd e-heads concert let's watch! hehe!
ReplyDeleteur so conyo! chuva! kainisss!
ReplyDelete